તું હસીને શું કહી દે છે સનમ ?

કે અહીયા સાંજ લથડે છે સનમ

એમને વરસી જવાની છૂટ આપ

વાદળોને પ્યાસ લાગે છે સનમ.

અલ્પેશ 'પાગલ'

સપના ય મારા કેટ્લા હુશીયાર થઈ ગયા,
મોકો મળ્યો તો આંખમાંથી બહાર થઈ ગયા.

બંને હતા અલગ તો હતા શૂન્યની નજીક,
સાથે મળ્યા બે એકડા, અગિયાર થઈ ગયા.

વાતો ન નીકળી હોઠથી એ વેદના બની,
આંસુ ન નીકળ્યા તો એ અશઆર થઈ ગયા.

મારી જ સાથે એની હરીફાઈ છે ફકત,
મારા બે શેર એટ્લા દમદાર થઈ ગયા.

જે ઝેર આવ્યું ભાગમાં એને હું પી ગયો,
દુનિયાના લોક કેટ્લા લાચાર થઈ ગયા. !

એણે નજરથી દીધા ટકોરા અને પછી
પથ્થર હ્રદયની ભીંતમાં પણ દ્વાર થઈ ગયા.

શોભે છે મ્યુઝિયમના એ શોકેશમાં જ બસ
'પાગલ' સંબંધ લોહીના બિસ્માર થઈ ગયા.
અલ્પેશ 'પાગલ'

कम नही तिनका बहुत है, हौसला अपना बहुत है
राह कुछ उल्जी हुयी दिल भी आवारा बहुत है
अल्पेश 'पागल'

એકાદ બે ડુમા અને ડુસકા પડ્યા છે ચાર પાંચ
તે ના કહેલી વાતના પડઘા પડ્યા છે ચાર પાંચ

એ હસ્તરેખા જાણનારા ખાનગીમાં કહુ તને ?
ખિસ્સામાં મારા ભાગ્યના તારા પડ્યા છે ચાર પાંચ

એકાદ ભીની યાદ કંઈ તડપાવવા ઓછી હતી ?
પાછા સ્મરણ વરસાદમાં ન્હાવા પડ્યા છે ચાર પાંચ

પંખી હતો હું એ કથા ઈતિહાસ ક્યાં થઈ છે હજી !
મારા ગળામાં આજ પણ ટહુકા પડ્યા છે ચાર પાંચ

મારી દલીલો તો બધી ખુટી પડી, હારી ગયો,
ને એમની પાસે હજી મુદ્દા પડ્યા છે ચાર પાંચ

એકજ હતી બસ ભૂલ ને એકજ સજા એની હતી,
'પાગલ" ! જગતને કારણો ધરવા પડ્યા છે ચાર પાંચ
- અલ્પેશ 'પાગલ'

तु अपने आईने के साथ यु बाते न कर 'पागल' !
तेरा ये अक्स तेरे अंदर इक झिन्दा बना देगा.
- अल्पेश पागल

વાત ના થ્યા કેટલા ટૂકડા હવે
એક ઊડવી જોઈયે અફવા હવે

છે નવી દુનિયાના સંદર્ભો નવા
ચાલ બદલી નાખીયે ચશ્મા હવે

એજ ઘટના એજ ઈચ્છા એજ હું
તોય આવે છે નવા સપના હવે

તું મને સમજે નહીં ના હુ તને
થઈ ગયા છૈ આપણે અઘરા હવે

પ્યાસ પણ લાગી શકે છે જિન્દગી
મ્રુગ્જળોથી ખિસ્સુ ના ભરતા હવે

હુ જિવુ છુ કેટલા સંદર્ભમાં
મેં કર્યા છે મારા પણ ટુકડા હવે

ધગ્ધગે છે ટેરવા "પાગલ" અને
પીગળૅ છે શબ્દની શમ્મા હવે
- અલ્પેશ "પાગલ"

ગઝલ વિશ્વ ફેબ્રુ. ૨૦૦૯

કોણ આ રંગાયું છે તારા રંગે સુંદર સ્મિત બની
લીપસ્ટિક માફક હોઠો પર કોણ રહે છે બોલ સખી !?

- અલ્પેશ "પાગલ"