હુ તરજુમો કરતો રહુ છું ભીતરી જઝબાતનો કવિતા લખી
તારી ભિતર કંઈ ઓગળે છે કે નહી બસ મૂળ મુદ્દો એજ છે

- અલ્પેશ 'પાગલ'

આજ સવારે અખબારોમાં વાંચ્યો એક ધડાકો

અફવા ઓઢી નિકળી પડ્યો માણસ આખે આખો

એક સડક પર એક ઝાંઝવુ નિકળ્યુ આજ અચાનક

કોઈએ ફોટો લીધો ને કોઇએ પુછ્યુ કથાનક

કોઈએ પુછ્યુ કે તરસનો તને અનુભવ કેવો ?

ધ્રુસ્કે ધ્રુસ્કે રડતાં બોલ્યું પાણી તો પીવરાવો ?

માણસાઈના ગાલ ઉપર લાગ્યો છે એક તમાચો
આજ સવારે અખબારોમાં વાંચ્યો એક ધડાકો

વાંચીને અખબારોમાં સરકાર અચાનક જાગી

મોટા મોટા ભાષણ કર્યા રડતુ મોઢુ રાખી

ચો તરફ સરકાર વિરોધી પક્ષોનો દેકારો

ઝાંઝવુ મરવા પડ્યુ છે એ પણ લાગ છે સારો

પણ સાચા માણસના દિલમાં ઉઠ્યો એક સબાકો
આજ સવારે અખબારોમાં વાંચ્યો એક ધડાકો

ને પછી આ સવાલ ઊપર એક કમીટી બેઠી

તે પછી સંસદમાં થઈ ચર્ચાની ફેકા ફેકી

ઝાંઝવુ અંતે તો ત્યાંનું ત્યાં રૈ ગ્યું બિચ્ચારું

એ પછી તો બદલી ગઈ છે કેટલીએ સરકારું

ને ઝાંઝવાનું સરનામું છે ભારતવાસી લાખો
આજ સવારે અખબારોમાં વાંચ્યો એક ધડાકો

- અલ્પેશ 'પાગલ'

કવિતા એપ્રિલ-મે ૨૦૦૯

सिर्फ इक पल का बहाना चाहिये

कौन कहेता है जमाना चाहिये ?

आग पानीमे लगानी चाहिये

दुश्मनो को घर बुलाना चाहिये

रात सारी जागना भी है कुबुल

हाथमे एक चांद आना चाहिये

इश्तहार आया है इक अखबारमें

आदमी सबसे दीवाना चाहिये

गम ठहांके मारके हसने लगे

जोर से मूस्कुराना चाहिये

जेब मे होगी ये दुनिया एक दिन

'पागल'अपना वकत आना चाहिये

अल्पेश 'पागल'

તું હસીને શું કહી દે છે સનમ ?

કે અહીયા સાંજ લથડે છે સનમ

એમને વરસી જવાની છૂટ આપ

વાદળોને પ્યાસ લાગે છે સનમ.

અલ્પેશ 'પાગલ'

સપના ય મારા કેટ્લા હુશીયાર થઈ ગયા,
મોકો મળ્યો તો આંખમાંથી બહાર થઈ ગયા.

બંને હતા અલગ તો હતા શૂન્યની નજીક,
સાથે મળ્યા બે એકડા, અગિયાર થઈ ગયા.

વાતો ન નીકળી હોઠથી એ વેદના બની,
આંસુ ન નીકળ્યા તો એ અશઆર થઈ ગયા.

મારી જ સાથે એની હરીફાઈ છે ફકત,
મારા બે શેર એટ્લા દમદાર થઈ ગયા.

જે ઝેર આવ્યું ભાગમાં એને હું પી ગયો,
દુનિયાના લોક કેટ્લા લાચાર થઈ ગયા. !

એણે નજરથી દીધા ટકોરા અને પછી
પથ્થર હ્રદયની ભીંતમાં પણ દ્વાર થઈ ગયા.

શોભે છે મ્યુઝિયમના એ શોકેશમાં જ બસ
'પાગલ' સંબંધ લોહીના બિસ્માર થઈ ગયા.
અલ્પેશ 'પાગલ'

कम नही तिनका बहुत है, हौसला अपना बहुत है
राह कुछ उल्जी हुयी दिल भी आवारा बहुत है
अल्पेश 'पागल'

એકાદ બે ડુમા અને ડુસકા પડ્યા છે ચાર પાંચ
તે ના કહેલી વાતના પડઘા પડ્યા છે ચાર પાંચ

એ હસ્તરેખા જાણનારા ખાનગીમાં કહુ તને ?
ખિસ્સામાં મારા ભાગ્યના તારા પડ્યા છે ચાર પાંચ

એકાદ ભીની યાદ કંઈ તડપાવવા ઓછી હતી ?
પાછા સ્મરણ વરસાદમાં ન્હાવા પડ્યા છે ચાર પાંચ

પંખી હતો હું એ કથા ઈતિહાસ ક્યાં થઈ છે હજી !
મારા ગળામાં આજ પણ ટહુકા પડ્યા છે ચાર પાંચ

મારી દલીલો તો બધી ખુટી પડી, હારી ગયો,
ને એમની પાસે હજી મુદ્દા પડ્યા છે ચાર પાંચ

એકજ હતી બસ ભૂલ ને એકજ સજા એની હતી,
'પાગલ" ! જગતને કારણો ધરવા પડ્યા છે ચાર પાંચ
- અલ્પેશ 'પાગલ'